Nasz serwis internetowy wykorzystuje pliki 'cookies'.
Oznacza to, że mogą one być zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.
W każdej chwili możecie Państwo dokonać zmiany ustawień dotyczących 'cookies' w używanym oprogramowaniu. ×

ACHTERDEK

pokład rufowy, część rufowa pokładu.

ala

alalal

więcej »

lalal

BAKBURTA

lewa burta jachtu; nazwa wywodzi sie z czasów, gdy na statkach sterowano wiosłem sterowym mocowanym na prawej burcie; bakburtą nazywano wówczas tę burtę, do której sternik był odwrócony tyłem (ang. back), a więc przeciwną do burty prawej (sterburty).

BINDKLAPA

pokrywa zakrywająca iluminator; ochrona przed dużymi falami wdzierającymi sie na pokład i mogącymi rozbić szybę okna.

BULAJ

okno, najczęściej okrągłe (iluminator), otwierane lub stałe o konstrukcji zapewniajacej szczelność; bulaj otwierany wyposażony jest w proste w obsłudze i niezawodne zamknięcie.

BURTA

bok kadłuba jachtu; patrząc w kierunku dziobu, po prawej stronie znajduje się prawa burta (sterburta), po lewej - lewa burta (bakburta).

DEJWUD

węzłówka rufowa, kolano rufowe - element konstrukcyjny kadłuba jachtu balastowego, wiążący pawęż ze strzałką konchy lub stępkę ze stewą tylnią (tylnicą), zaś na łodziach mieczowych - pawęż ze stępką.

DENNIK

część szkieletu kadłuba jachtu łącząca na ogół wręgi ze stępką. Denniki nie związane z wręgami (żebrami) mogą być stosowane w celu wzmocnienia części dennej kadłuba, np wzmocnienia miejsca umieszczenia silnika.

DNO KADŁUBA

część kadłuba jachtu zawarta pomiędzy obłami obu burt.

DZIOBNICA

stewa przednia.

FORDEK

pokład dziobowy.

FORNIR

są to cienkie ( od 0,1 do 3,0 mm ) płaty drewna uzyskiwane przez skrawanie płaskie lub obwodowe (inna nazwa to łuszczenie). Płaty do 5 mm nazywana są obłogami.

GRÓDŹ

ściana poprzeczna lub wzdłużna spełniająca na jachcie rolę elementu konstrukcyjnego szkieletu kadłuba. Często zbudowana z materiałów zapewniających odpowiednią wodoszczelność. Grodzie wodoszczelne dzielę wnetrze kadłuba na przedziały wodoszczelne; stosuje się je przede wszystkim na dużych jachtach, na których są one wymagane przez przepisy klasyfikacyjne. Na jachtach małych i średniej wielkości grodzie stosuje sie głównie jako elementy konstrukcyjne podnoszące sztywność kadłuba. Ma to szczególne znaczenie dla jachtów o lekkiej konstrukcji; w tym przypadku grodzie traktuje się jako usztywnienia ram wręgowych (wręga) stanowiących ich obramowanie.

ILUMINATOR

wodoszczelne okno usytuowane w pionowej ścianie pokładówki lub w klapie luku, a na większych jachtach także w burcie. Kształt iluminatora może być różny: okrągły, owalny, lub prostokatny z zaokrąglonymi narożami; iluminatory są zainstalowane na stałe lub otwierane. Okna o dużej powierzchni wyposaża sie w specjalne klapy (tzw blindklapy) zabezpieczające przed wybiciem szyby przez fale.

KADŁUB JACHTU

podstawowa część konstrukcyjna jachtu; częściowo zanużona w wodzie bryła wykonana jako konstrukcja przestrzenna składająca się ze szkieletu, poszycia, burt, dna, pokładu, nadbudówki i/lub pokładówki.

KIL

stępka.

KILSON

nadstępka.

KOKPIT

zagłębienie w pokładzie (kokpit zamknięty) lub duży otwór sięgający dna kadłuba jachtu (kadłub otwart).

KONTRSTEWA

stewa tylna.

LUSTRO

pawęż.

MOCNICA POKŁADOWA

skrajna klepka przy burcie pokładu drewnianego, szersza i często również grubsza od reszty klepek poszycia pokładu; bywa też wykonywana z wytrzymalszego materiału (np z dębiny).

MYSZKA

przepust zęzowy.

NADBUDÓWKA

nadbudowa pokładu rozciągająca się od burty do burty, zwiększająca pojemność wnętrza jachtu; nadbudówka jest często utożsamiana z pokładówką.

NADSTĘPKA, KILSON

wzdłużny element konstrukcyjny szkieletu kadłuba jachtu zamocowany ponad. W dawnych drewnianych lub stalowych statkach słuzyła do wzmocnienia konstrukcji dna oraz rozłożenia obciążeń od masztów wzdłuż kadłuba; łączyła ze sobą denniki.

OBŁO

zaokrąglenie kadłuba jachtu w miejscu, w którym dno przechodzi w burtę.

PAWĘŻ

lustro - płaski element konstrukcyjny - pionowy lub pochyły, czasem lekko wypukły, stanowiący zakończenie kdłuba jachtu mieczowego lub rufy płaskiej; także zakończenie ryfy konchowej na jachtach morskich.

POKŁAD

(w gwarze żeglarskiej zwany dekiem), część kadłuba jachtu zamykająca jego wnętrze od góry. Pokład może być wykonany z drewna, laminatu, metalu; czasem pokład metalowy pokrywa sie poszyciem z klepek drewnianych. W pokładzie konwencjonalnego jachtu żaglowego wyróżnia się: w części dziobowej - pokład dziobowy (fordek), w części rufowej - pokład rufowy (achterdek), oraz półpokłady biegnące wzdłuż pokładówki lub kokpitu.

POKŁADNIK

element konstrukcji nośnej pokładu; końcami opiera się na wzdłużnikach pokładnikowych i biegnie przez całą szerokość kadłuba tworząc zwieńczenie ramy wręgowej.

POKŁADÓWKA

konstrukcja skrzynkowa stanowiąca obudowę otworu w pokładzie lub też ustawiona na nim i nie sięgająca od burty do burty; może znajdować się w dowolnym miejscu pokładu; składa sie ze ścian i dachu (zwykle wypukłego), do którego mocuje sie poręcze, tzw handrelingi; w ścianach umieszczone sa okna (iluminatory).

POSZYCIE KADŁUBA

zewnętrzna, szczelna powłoka kadłuba jachtu.

PRZEPUST ZĘZOWY

szpigat, myszka - otwór w denniku lub grodzi, przez który swobodnie przesuwa się łańcuch lub lina w celu zabezpieczenia drożności i swobodnego przepływu wody w zęzie.

RUFA

tylna część kadłuba jachtu.

RUMPEL, STEROWNICA

drążek zamocowany do trzonu sterowego; wychylenie płetwy sterowej jest odwrotne do kierunku ruchu rumpla (jacht skręca w odwrotnym kierunku do ruchu rumpla).

SKLEJKA

materiał sklejona z nieparzystej liczby fornirów (naprzemiennie się krzyżujących).

STER

urządzenie służące do utrzymywania obranego kursu jachtu oraz innych jednostek pływających.

STERBURTA

prawa burta jachtu; nazwa wywodzi się z czasów, gdy jako steru używano dużego wiosła zawieszonego przegubowo na rufie po prawej stronie.

STEWA PRZEDNIA

część konstrukcyjna zestawu trzonowego szkieletu kadłuba jachtu, stanowiąca podniesione ku górze przedłużenie stępki.

STEWA TYLNA, TYLNICA

kontrstewa - belka zamykajaca konstrukcję szkieletu kadłuba jachtu od strony rufy; połączona na stałe ze stępką, jest elementemzestawu trzonowego szkieletu.

STĘPKA

kil - główna belka konstrukcyjna zestawu trzonowego szkieletu kadłuba jachtu, umieszczona na dnie; w części dziobowej połączona ze stewą dziobową (dziobnicą), a w części rufowej ze stewą tylną (tylnicą). Do s. mocowane są wręgi za pośrednictwem denników.

STRZAŁA KONCHY

główna belka konstrukcyjna nawisu rufowego jachtów z rufą konchową.

SZKIELET KADŁUBA

zespół wzmocnienia przestrzennej konstrukcji kadłuba jachtu.

SZPIGAT (spływnik)

przepust zęzowy.

TYLNICA

stewa tylna.

WĘZŁÓWKA RUFOWA, KĄTNICA PAWĘŻY

dejwud.

WIOSŁO

pędnik ręczny, urządzenie do napędu łodzi. Wiosła mogą być umieszczone w dulkach usytuowanych na burtach lub w pawęży łodzi. Wiosło umocowane na burcie służy do wiosłowania klasycznego (każdy wioślarz posługuje się jednym długim lub średnim wiosłem). Odmianą tego sposobu wiosłowania jest tzw wiosłowanie rybackie ( wioslarz używa dwóch wioseł), stosowane na bączkach. Wiosło umocowane na pawęży używane jest przez jednego wioślarza tylko przy sposobie wiosłowania zwanym śrubkowaniem.

WRĄG

wręga.

WRĘGA

wręg, żebro - podstawowy element konstrukcyjny nadający kadłubowi jachtu poprzeczną sztywność. W. jest złączona ze stępką za pośrednictwem dennika. Do wręg przymocowyje sie poszycie burt. Wręgi drewniane mogą być wykonane metoda gięcia, klejenia lub są wyrzynane. Wręgi metalowe wykonuje sie z kształtowników (kątowników, teowników lub płaskowników) przez gięcie lub spawanie z odcinków; połaczenie wręg z dennikiem i pokładnikiem tworzy ramę wręgową.

ŻEBRO

wręga.

Do góry